บทนำ
คู่หมั้นของฉันยืนตระกองกอดเมียน้อยที่กำลังอุ้มท้อง พร้อมกับแค่นยิ้มเย้ยหยันฉัน "ถ้าไม่มีฉัน เธอมันก็ไม่มีค่าอะไรเลย"
ฉันหันหลังกลับ แล้วตรงไปเคาะประตูคฤหาสน์ของชายที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง "คุณล็อกคะ สนใจจะแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ไหมคะ ฉันขอเสนอหุ้นมูลค่าแสนล้านดอลลาร์... แถมพ่วงด้วยอาณาจักรธุรกิจในอนาคตให้คุณฟรีๆ เลยค่ะ"
บท 1
เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนก็จะถึงวันแต่งงาน
เซเรน่า ร็อธเวลล์ กำลังนั่งเย็บชุดแต่งงานด้วยมืออยู่ที่บ้าน และเกือบจะเสร็จสมบูรณ์ในขั้นตอนสุดท้ายแล้ว ตอนที่โทรศัพท์ของเธอสั่นเตือนเพราะมีข้อความจากเพื่อนคนหนึ่งของ เชส วิทมอร์ ส่งเข้ามา
[เซเรน่า มาที่นี่เดี๋ยวนี้เลย เชสแพ้เกมจริงหรือกล้า แล้วต้องจูบกับบรีแอล]
เซเรน่าถึงกับสะอึก หญิงสาวทิ้งชุดแต่งงานในมือลงโดยไม่พูดอะไรสักคำ แล้วรีบเรียกอูเบอร์ตรงไปยังสตาร์ไลท์คลับทันที เธอร้อนใจจนรอลิฟต์ไม่ไหว หญิงสาววิ่งก้าวขึ้นบันไดทีละสองขั้นจนถึงชั้นสาม แล้วผลักประตูเข้าไปอย่างแรง
ภายในห้องวีไอพี แสงไฟสีอำพันอาบไล้ทุกสิ่งให้จมดิ่งอยู่ในเงามืดอันแสนเย้ายวน เชสนั่งอยู่ตรงกลางห้องในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ ขณะที่ บรีแอล มอนโร ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ กำลังนั่งคร่อมอยู่บนตักพร้อมกับยกสองแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้ มือหนาของเชสสอดประสานเข้าที่ท้ายทอยของหญิงสาว ขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดบดเบียดกันในจุมพิตอันเร่าร้อน
เสียงดนตรีจังหวะหนักหน่วงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ สอดประสานไปกับเสียงโห่ร้องหัวเราะอย่างสนุกสนาน บทจูบมาราธอนสิบนาทีเต็ม กำลังจะจบลงโดยเหลือเวลาบนหน้าปัดจับเวลาอีกเพียงแค่สิบวินาทีเท่านั้น บรรดาเพื่อนฝูงพากันประสานเสียงนับถอยหลัง "เอาเลยเชส! สิบ! เก้า! แปด! เจ็ด..."
เสียงเชียร์ยิ่งทวีความตื่นเต้นขึ้นตามตัวเลขที่ลดลง เซเรน่ายืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงกรอบประตู ทอดสายตามองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เธอเห็นกระทั่งจังหวะที่เชสสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากของบรีแอล เกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นของอีกฝ่าย วินาทีนั้น ใบหน้าของเซเรน่าซีดเผือดไร้สีเลือด ความรู้สึกคลื่นเหียนปั่นป่วนตีตื้นขึ้นมาในช่องท้อง
จนกระทั่งสิ้นสุดเสียงนับถอยหลัง ทั้งสองจึงค่อยๆ ผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง บรีแอลช้อนตามองเชสอย่างเอียงอาย ก่อนจะซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขา เชสก้มลงมองหญิงสาวบนตัก มุมปากของเขายกยิ้มอย่างพึงพอใจ ราวกับว่าเขาเพลิดเพลินกับรสจูบเมื่อครู่อย่างถึงที่สุด
ทันใดนั้น ใครคนหนึ่งก็โพล่งขึ้นมา "เซเรน่า?"
บรรยากาศครึกครื้นภายในห้องพลันเงียบกริบ สายตาหลายคู่ค่อยๆ หันมามองที่เซเรน่าเป็นตาเดียว เชสกับบรีแอลหันมามองทางเธอเช่นกัน เซเรน่าไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใด เธอเพียงแค่จ้องมองเชส สบตากับเขาตรงๆ ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด
เมื่อเห็นดังนั้น เชสจึงดันตัวบรีแอลออกห่าง เขาขมวดคิ้วมุ่นราวกับกำลังหงุดหงิดที่เซเรน่าเข้ามาขัดจังหวะ "มันก็แค่เกมป่ะ ถึงกับต้องรีบถ่อมาที่นี่เลยหรือไง"
น้ำเสียงรำคาญใจของเขาพุ่งเข้าทิ่มแทงหัวใจของเซเรน่าราวกับเข็มนับพันเล่ม เธอและเชสคบหาดูใจกันมาถึงเจ็ดปีแล้ว ทว่าในช่วงปีที่ผ่านมา เขากลับบ้านน้อยลงทุกที เธอไม่ได้หูหนวกตาบอดเรื่องที่เขาชอบออกไปปาร์ตี้สังสรรค์ ซึ่งเธอก็อดทนยอมรับมันได้เสมอมา แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่มีวันยอมทนเด็ดขาด นั่นคือการนอกใจ
เขารู้เรื่องนี้ดี ทว่าเขาก็ยังเลือกที่จะทำแบบนี้กับเธออยู่ดี
ความโกรธเกรี้ยวที่อัดอั้นอยู่ภายในใจพลันจุกอกจนแทบระบายออกมาไม่ได้
เซเรน่าแค่นหัวเราะอย่างขื่นขม "คุณพูดถูกค่ะ คุณวิทมอร์ มันคงจะดีกว่านี้มากถ้าฉันไม่โผล่มา คุณจะได้ทำอะไรต่อมิอะไรได้ตามสบายใจชอบ ฉันก็แค่ควรจะแกล้งหูหนวกตาบอดไปตลอดชีวิตเลยใช่ไหมคะ"
คำประชดประชันของเธอทำให้สีหน้าของเชสทะมึนตึงขึ้นมาทันที "ก็บอกไปแล้วไงว่ามันเป็นแค่เกม จะมาทำตัวดราม่าอะไรนักหนา อย่าลืมนะว่าเรากำลังจะแต่งงานกันในอีกหนึ่งเดือน ไม่มีใครมาแย่งตำแหน่งคุณนายวิทมอร์ไปจากคุณได้หรอกน่า"
นี่เขากำลังขู่เธออย่างนั้นเหรอ? ถ้าเธอยังอยากจะแต่งงานกับเขาและรักษาตำแหน่ง 'คุณนายวิทมอร์' เอาไว้ เธอควรจะหลับหูหลับตาปล่อยผ่านพฤติกรรมนอกลู่นอกทางของเขาไปอย่างนั้นใช่ไหม?
แต่เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าแท้จริงแล้วเซเรน่าคือลูกสาวคนรองของตระกูลร็อธเวลล์ หนึ่งในทายาทของพวกเขา? เพื่อที่จะได้อยู่กับเชส เธอยอมสละสิทธิ์ในมรดก ทุ่มเทสนับสนุนเขาอย่างสุดหัวใจขณะที่เขาสร้างธุรกิจจากสตูดิโอเล็กๆ จนกลายเป็นบริษัทมหาชนมูลค่าหลายพันล้าน และตอนนี้สิ่งนั้นกลับกลายเป็นอาวุธที่เขาใช้ฟาดฟันเธออย่างนั้นหรือ?
เซเรน่ามองผู้ชายที่เธอรักมาตลอดเจ็ดปีเต็ม "คุณยังจำได้สินะว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน เชส ฉันไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับคุณก็ได้!"
เธออดทนและยอมประนีประนอมครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะเซเรน่าทำใจปล่อยเขาไปไม่ได้ ปล่อยความสัมพันธ์นี้ไปไม่ได้ แต่ถ้าเขาเบื่อหน่ายเต็มทน ถ้าเขาเสียใจกับทุกสิ่งและไม่อยากแต่งงานกับเธอ เขาก็แค่พูดออกมาตามตรง เธอจะยังเกาะติดเขาอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่อีกหรือ?
เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ แววตาของเชสก็ฉายแววหงุดหงิดวูบหนึ่ง แต่เขาก็ยังลุกขึ้น เดินตรงไปหาเซเรน่าแล้วลดเสียงลง "อย่าพูดในสิ่งที่คุณไม่ได้หมายความตามนั้นเลย กลับบ้านไปก่อนเถอะ แล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้กันที่บ้าน"
เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอ กะจะเกลี้ยกล่อมด้วยคำพูดไม่กี่คำเหมือนที่เคยทำมาตลอด
เซเรน่าสะบัดมือออก มือคู่นั้นของเขาเพิ่งสัมผัสผู้หญิงคนอื่นมา เธอรู้สึกขยะแขยง
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมไว้หน้าเขาเลย ในที่สุดความอดทนของเชสก็ขาดผึง "เซเรน่า คุณต้องอาละวาดให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยเหรอ? คิดดูให้ดีนะ ถ้าคุณไม่ได้แต่งงาน คุณก็จะไม่เหลืออะไรเลย"
คำพูดเหล่านั้นทำเอาเซเรน่าถึงกับหลุดขำ เธอพยักหน้า กำลังจะตอบโต้กลับไปตอนที่บรีแอลลุกขึ้นและเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าน่าสงสาร
"คุณร็อธเวลล์คะ ได้โปรดอย่าโกรธเชสเลยนะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้มันเป็นแค่เกมจริงๆ เราสองคนไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย ได้โปรดอย่าเข้าใจผิดเลยนะคะ"
เซเรน่าไม่ได้กะจะสนใจเธอตั้งแต่แรก เมื่อผู้ชายต้านทานสิ่งยั่วใจไม่ได้ มันก็ไม่ใช่ความผิดของผู้หญิงอีกฝ่ายไปเสียทั้งหมด แต่ผู้หญิงคนนี้ยั่วยวนคู่หมั้นของเธอแล้วยังมีหน้ามาเล่นบทเหยื่ออีกงั้นหรือ?
สายตาของเซเรน่าเต็มไปด้วยความดูแคลน "คุณมอนโร คุณนี่หน้าด้านไม่เบาเลยนะ ยั่วผู้ชายของฉันแล้วยังจะมาทำตัวใสซื่ออีก?"
"คุณร็อธเวลล์ ทำไมคุณถึงพูดกับฉันแบบนั้นล่ะคะ?" ขอบตาของบรีแอลแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดขณะที่เธอคว้ามือเซเรน่าอย่างอ้อนวอน "คุณร็อธเวลล์ ได้โปรดเชื่อฉันเถอะค่ะ ฉันกับเชสเราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันจริงๆ ฉันขอร้องล่ะค่ะ อย่าทะเลาะกับเชสเพราะฉันเลยนะคะ?"
ช่างเป็นการแสดงบทบาท 'ฉันไม่สำคัญหรอก แค่อย่าให้ฉันต้องเป็นตัวการทำลายความสัมพันธ์ของพวกคุณเลย' ที่สมบูรณ์แบบเสียนี่กระไร ช่างดูสูงส่งและใจกว้างเหลือเกิน
เซเรน่าแทบจะประทับใจในทักษะการแสดงนั้น เธออดไม่ได้ที่จะฉีกหน้าอีกฝ่าย "อยากให้ฉันเชื่อเธอเหรอ? ได้สิ ไปจูบผู้ชายทุกคนในห้องนี้คนละสิบนาทีสิ แล้วฉันจะเชื่อว่าเธอไม่ได้มีอะไรกับเชสจริงๆ"
ใบหน้าของบรีแอลซีดเผือด ร่างกายโอนเอนไปมา พวกผู้ชายทนเห็นผู้หญิงบอบบางถูกรังแกไม่ได้ สัญชาตญาณการปกป้องจึงทำงาน และหันมารุมตำหนิเซเรน่า
เซเรน่าขี้เกียจจะใส่ใจพวกเขาแล้ว เธอสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของบรีแอลอย่างแรง เธอไม่ได้ผลักใครเลย แต่บรีแอลกลับทำท่าเหมือนถูกผลักจนเซถอยหลังไปหลายก้าว ทำทีราวกับกำลังจะล้มลง
เชสพุ่งเข้ามาทันเวลาพอดี เขาคว้าเอวเธอไว้ ก่อนจะตวัดสายตาขวับไปจ้องเซเรน่าเขม็ง "คุณยังก่อเรื่องไม่พออีกหรือไง? ผมว่าคุณคงถูกตามใจมานานเกินไปแล้ว ถึงได้กล้าลงไม้ลงมือกับผู้หญิงคนอื่นแถมยังพูดจาร้ายกาจแบบนั้น ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้!"
บทล่าสุด
#344 บทที่ 344 เธอในหัวใจและดวงตาของเขา
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#343 บทที่ 343 เธอกำลังจะแต่งงานในวันนี้
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#342 บทที่ 342 ได้ยินว่านางสาวโรทเวลล์ต้องการให้ฉันแต่งงานกับครอบครัวของเธอ
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#341 บทที่ 341 ถ้าพวกเขาไม่สามารถแยกออกไปได้ ให้ถวายพรให้พร
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#340 บทที่ 340 ไม่ต้องการเขาเหรอ?นั่นคือคุณไม่ใช่ฉัน
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#339 บทที่ 339 เขาเสียใจที่ไม่ได้พบเธอก่อนหน้านี้
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#338 บทที่ 338 อำลาที่อ่อนโยนที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#337 บทที่ 337 ฉันคืออะไร?
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#336 บทที่ 336 ความเจ็บปวดที่แท้จริงนั้นไม่สามารถพูดได้
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026#335 บทที่ 335: เหตุการณ์ในอดีตปิดผนึกเป็นเวลาหลายปี
อัปเดตล่าสุด: 7/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?













